دوشنبه, ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸

حق شناس

اگر مشاورین روحانی تدبیر بیشتری به خرج می دادند، نجفی هم رای اعتماد می گرفت

اگر مشاورین روحانی تدبیر بیشتری به خرج می دادند، نجفی هم رای اعتماد می گرفت

«تندروها علیرغم سر و صدای زیادی که دارند، تاثیرگذاری چندانی در جامعه ندارند و فاصله­ای اساسی میان آنها و جامعه ایجاد شده است.» این را مدیر مسئول روزنامه اعتماد ملی می­گوید. فردی که هم تحصیلات عالیه آکادمیک در رشته روابط بین­الملل دارد و هم سالها معاون وزارت ارشاد بوده است.  اخیرا سایت  « لمون پرس lemonpress.ir   » با دکتر محمد جواد حق شناس که معتقد است محمد علی نجفی یکی از نخبگان مدیریتی تاریخ جمهوری اسلامی است گفتگویی  انجام داده است  که در پی می­آید:

 

انتخابات خرداد ۹۲ را تحولی شیرین و مثبت در تاریخ سیاسی کشور و جمهوری اسلامی قلمداد می­کنند، تفسیری کلی از فضایی که کشور در آستانه انتخابات با آن رو به رو بهوده است برای ما می­فرمایید

انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ یکی از رخدادهای مهم تاریخی و تاریخ ساز کشور در سی و چهار سال گذشته به شمار می­رود. این انتخابات از این جهت مهم بود که از یکسو پایان بخش دوره­ای ناموفق هشت ساله در کشور است که توسط اصولگرایانی که با رویکردی افراطی مدیریت کشور را در اختیار گرفتند و این نگاه کشور را وارد مسیری متفاوت با اداره کشور در دوران اصلاحات و سازندگی کرد و از طرف دیگر جایگاه کشور در نظام بین­الملل و روابط خارجی شاهد تقلیل جایگاهی اساسی بود. حاصل این مدیریت، تورم ۴۰ تا ۵۰ درصدی برای کشور بوده است، لشکری از بیکاران و کاهش شدید ارزش پول ملی کشور و تعطیلی اکثر مراکز صنعتی و تولیدی و … بوده است.

در این شرایط رفتار سیاسی مردم در انتخابات از چه زاویه­ای قابل تحلیل و تبیین است؟

 رصد رفتار مردم در انتخابات نشان از این دارد که قاطبه جامعه خواهان پایان دادن به این سبک مدیریت است. نتایج انتخابات هم نشان می­دهد جریان­های تندرو تنها حدود ۱۲درصد از آرا را کسب کرده­اند و عموم جامعه به گرایشی که تفکرش پیرامون تحول­گرایی بوده­است، نظر مثبت نشان داد. معنای دیگر این رای، آغاز یک دوره جدید است که باید فضای گفتمانی کشور را تحت تاثیر قرار می­داد و طبیعی بود که ما منتظر باشیم این رای تاثیر زیادی را، هم در داخل کشور و هم در خارج کشور به وجود آورد. شاید در تاریخ ۳۴ ساله کشور اتفاق بی سابقه­ای باشد که پس از اعلام نتایج انتخابات این جمعیت عظیم به خیابان­ها بریزند و شادی و خوشحالی بنمایند. این اتفاق را از دو منظر می­توان بررسی کرد، یکی اینکه نشان دهنده اقبال عمومی بی­نظیر به دولت جدید است، اما در منظر دوم که به اعتقاد من بیش از اولی حائز اهمیت است، اینست که خوشحالی مردم بیشتر از پایان دوران تلخی است که آنها را آزرده خاطر کرده است. این روند در سطح جهانی هم مشاهده شد و شاید بتوان گفت تنها حوزه­ای که از این اتفاق استقبال نکرد و موضعگیری منفی داشت، نخست وزیر اسرائیل بود. این اتفاق به حدی عظیم بود که ما شاهد بودیم در رخدادی بی­سابقه، حدود یک سوم نمایندگان مجلس در نامه­ای به اوباما، خواهان این شدند در مسیر گفتگو و تفاهم با جمهوری اسلامی حرکت نماید و این نشان می­دهد می­توان به پیش آمدن روندی جدید امیدوار بود.

اما ما شاهد بودیم برخی جریانات مجلس این تفسیرهایی که شما به آن اشاره می­کنید را نپذیرفتند و رویکرد متفاوتی را در پیش گرفتند

طبیعی است که برخی نمایندگان با توجه به همان رویکرد قدیمی که داشتند بازهم بر همان مدار حرکت کنند و این تغییری با اراده مردم محقق شده است را بر نتابند و سعی کنند با رویکردهایی ناصحیح به نوعی خللی در روند کاری این تحول ایجاد نمایند، اما خوشبختانه ما شاهد بودیم که اکثریت مجلس و همچنین هیئت رئیسه طور دیگری فکر می­کردند و همگام با دولت آقای روحانی حرکت کردند و رای اعتماد هم به ۱۵ وزیر دولت دادند و تلاش می­کنند این پیامی که توسط مردم صادر شد را دریابند و پیرو همان منش و رویه حرکت و اقدام نمایند.

در مجموع به نظر می­رسد ترکیبی از جریانات اصلاح­طلبی، اصول­گرایی و اعتدال طلبی بر آنند که همراه با یکدیگر مشکلات پیش آمده را رفع و رجوع نمایند. در این راستا ما شاهد بودیم که بخش­هایی از جامعه که در سال ۸۸ لطمات جدی دیده است، بازگشت به انتخابات و مسیر اعتدال را در دستور کار خود قرار داد. همینطور بخش­هایی از اصلاح­طلبان که مثل مشارکت و مجاهدین انقلاب اسلامی هم در انتخابات از موضع رادیکال خود فاصله گرفتند و به صندوق رای رو آوردند و تلاش داشتند تا با تفکر بازگشت به اعتدال در سپهر سیاسی کشور نقش آفرینی نمایند.

اما با تمام این فرمایشات شما، دسته­ای از جریانات تندرو رویه­ دیگری را در پیش گرفتند

درست است اما باید به این اشاره کنیم که این رخدادها همگی نشانه­های تغییرات مثبت در اوضاع و شرایط سیاسی کشور است. شاید تنها جریان سیاسی که در کشور نسبت به خواست عمومی واکنش مثبت نشان نداد، همان جریانی است که تنها ۱۲ درصد آرا را در انتخابات بدست آورد و نه تنها از این رای مردم درسی نگرفت، بلکه در جریان رای اعتماد در مجلس هم نشان داد همچنان از دریچه تنگ سیاسی به مسائل نگاه می­کند و به شدت علاقه­مند است همان فضای مسموم و غیراخلاقی که در کشور به وجود آورده­اند را ادامه دهند و حتی سعی کردند فضای جلسات رای اعتماد را از آن نشاطی که در کل کشور به وجود آمده است، منحرف نمایند. البته باید توجه داشت که اکثریت مجلس از این رویکرد تمکین نکردند و به جز یکی دو مورد که متاسفانه باعث شد تا از خدمات افراد توانمندی چون دکتر نجفی محروم شویم، در بقیه موارد موفق نشدند این رویه خود را در مجلس پیاده نمایند. به طور مثال در مورد چند وزارتخانه دیگر مثل مسکن، نفت و کار هم سعی کردند این روند را در مجلس در پیش بگیرند که خوشبختانه رای اعتماد مجلس باعث شد تا به هدفشان نرسند و ما شاهد بودیم که وزیر آموزش پرورش هم تنها با یک رای افتادند. در این زمینه هم اگر مشاورین پارلمانی آقای رئیس جمهور دقت بیشتری می­کردند، تدبیر بیشتری به خرج می­دادند و سازماندهی بهتری را در دستور کار قرار می­دادند، آقای نجفی هم می­توانستند به راحتی رای بیاورند.

این جریان تندرو در مجلس علی رغم اینکه بسیار پر سر و صدا است اما با واقعیات جامعه فاصله بسیار دارد و فضا هم هر روز چه در مجلس و چه در جامعه برای این مجموعه تنگ­تر می شود.

پس از پایان جلسات رای اعتماد مجلس، آقای روحانی انتصاباتی انجام دادند که دو دیدگاه پیرامونش شکل گرفت، یک سری بر این باور بودند که این انتصابات نوعی بی احترامی به مجلس است، اما دیدگاه دیگر این است آقای روحانی با این انتصاباتش نشان داد که بر عهدی که با مردم بسته است، پایبند است. نظرتان در این زمینه چیست؟

 

آقای نجفی یکی از چهره­های ممتاز مدیریتی جمهوری اسلامی هستند که در دولت مهندس موسوی وزیر علوم بودند، در دولت آقای هاشمی هشت سال وزیر آموزش و پرورش بودند و یکی از بهترین کارنامه­ها را در این سمت از خود به جای گذاردند و قاطبه فرهنگیان از او به عنوان مدیری موفق یاد می­کنند. حضور آقای نجفی در کابینه غنیمتی محسوب می­شود و این امید وجود داشت که مجلس با توجه به نگاهی که فرهنگیان نسبت به ایشان دارند رای اعتماد را می­دادند. به هر حال من بازهم انتصاب ایشان را به فال نیک می­گیرم. در مجلس متاسفانه هیچ نقدی به عملکرد و برنامه­های ایشان وارد نشد و مباحثی غیرمرتبط با ساختار وزارت آموزش و پرورش در جلسه رای اعتماد طرح گردید. اما به هر حال آقای روحانی تشخیص دادند که آقای نجفی را به میراث فرهنگی بفرستند، سازمانی که به دو معقوله فرهنگ و اقتصاد مرتبط است. آقای نجفی در هر دو این حوزه­ها ورود دارد و تجربه مناسبی هم در این زمینه­ها کسب نموده است. بر این اساس به هیچ وجه بی احترامی به مجلس صورت نگرفته است و آقای روحانی صلاح دیدند از تجربیات ارزشمند آقای نجفی در این بخش استفاده نمایند.

پیگیری سایت خبری تحلیلی بامداد نیوز Twitter , Facebook. آگاه سازی از بروز رسانی با  RSS 

نوشته شده توسط bamdad در شنبه, ۰۲ شهریور ۱۳۹۲ ساعت ۱۲:۵۳ ق.ظ

دیدگاه